Artyści

Halina Budziszewska

HALINA BUDZISZEWSKA urodziła się w w Józefowie Małym (obecnie Bronisławów Mały). Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu i Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1979 roku mieszka i pracuje w Siedlcach. Przez wiele lat kierowała siedleckim Biurem Wystaw Artystycznych. Obecnie jest kustoszem w dziale sztuki Muzeum Regionalnego w Siedlcach gdzie zajmuje się organizacją wystaw, opiekuje się kolekcjami autorskimi, opracowuje zbiory, gromadzi dokumentację twórczości artystów siedleckich, prowadzi lekcje muzealne, utrzymuje kontakty z licznymi środowiskami artystycznymi.
Uprawia malarstwo olejne i akwarele. Maluje nastrojowe pejzaże nasycone urodą Podlasia, poetyckie kompozycje z motywem strachów na wróble, samotne drzewa a jej ulubione motywy to ogrody i bukiety. To właśnie im od kilku lat poświęca najwięcej uwagi. Uroda podlaskich łąk, ogrodów i pól jest inspiracją do wielu jej obrazów. Z natury czerpie radość, energię, natchnienie...
Uczestniczyła w wielu wystawach i plenerach o różnym zasięgu. Prezentowała swoje prace w Polsce, Grecji, Kanadzie, Macedonii, Niemczech, Rosji i Słowacji.
Za działalność twórczą oraz popularyzację sztuki została uhonorowana Nagrodą Siedleckiego Towarzystwa Naukowego – Złoty Jacek – 2007 r. i Nagrodą Prezydenta Miasta Siedlce – Wawrzyn Siedlecki – 2012 r.

Ewa Janus

Ewa Janus urodziła się w 1964 roku w Łapanowie. Absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu. W latach 1986–1991 studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Stefana Borzęckiego. Dyplom wyróżniony Medalem Rektora ASP uzyskała w 1991 roku. W latach 1994–1995 stypendystka rządu włoskiego i staż w pracowni prof. Alfio Mongelli w Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. Od 1991 jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym w macierzystej uczelni, gdzie w roku w 1999 uzyskała stopień naukowy doktora. Od 2010 r. profesor ASP. Obecnie pełni funkcję Dziekana Wydziału Rzeźby oraz prowadzi Pracownię Rysunku dla studentów II-V roku studiów a także Pracownię Rzeźby dla studentów Wydziału Malarstwa. Współpracuje przy realizacji krajowych i międzynarodowych projektów artystycznych takich jak Projekt Transgranicznej Sieci - Cross Border Network of History and Arts gdzie od wielu lat prowadzi międzynarodowe warsztaty projektowo - artystyczne – sztuka papieru. Redaktor monografii i tekstów o sztuce.
W latach 2008-2014 była członkiem Rady Programowej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Członek Związku Artystów Plastyków. Członek i współzałożyciel Stowarzyszenia Twórców Nauki i Kultury „Episteme” oraz „Disputationes Academicae”. Zajmuje się głównie małą formą rzeźbiarską, medalierstwem, rysunkiem. Autorka ośmiu krajowych wystaw indywidualnych i licznych wystawach zbiorowych.

Józef Murzyn

urodził się w 1960 roku w Wiśniowej. Jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu. W latach 1982–1987 studiował na Wydziale Rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w pracowni prof. Stefana Borzęckiego. Od 1986 roku jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym ASP w Krakowie, gdzie przeszedł wszystkie szczeble naukowe, uzyskując tytuł profesora zwyczajnego. Obecnie prowadzi dyplomującą pracownię rzeźby. Od roku 2008 sprawuje funkcję dziekana Wydziału Rzeźby. Uprawia rzeźbę i malarstwo. Rzeźbi najczęściej w drewnie. Jest mistrzem imitacji. Potrafi wytworzyć złudzenie, że przedstawiane elementy wykonane w drewnie, są iluzją struktury innych materiałów – metalu, skóry, połyskliwego kamienia, szkła, a nawet światła i ognia. Proces powstawania rzeźby jest dla niego dialogiem z drewnem, cierpliwym „dopytywaniem się”, odgadywaniem jego poetyki, ostrożnym badaniem granic „wytrzymałości” jego strukturalnej spójności. Aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym regionu i kraju. Legitymuje się udziałem w kilkudziesięciu prezentacjach zbiorowych w kraju i za granicą (m.in. w miastach: Berlin, Essen, Huzum, Norymberga – Niemcy; Karlskrone, Ronneby – Szwecja; Kijów – Ukraina; Florencja – Włochy; Chicago – USA). Jest autorem ponad 20 wystaw indywidualnych. Prace artysty znajdują się w zbiorach prywatnych w Polsce, Niemczech, Szwecji, Wielkiej Brytanii i w Hiszpanii.
e-mail: murzyn162@wp.pl

KAZIMIERZ OLCHAWA

Niedawno minęło 45 lat mo­jej pracy dziennikarskiej, którą zaczynałem jako fotore­porter Gazety Krakowskiej

Krystyna Olchawa

urodziła się w Sowlinach. Jest absolwentką PLSP w Nowym Wiśniczu. W 1982 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie ASP). Dyplom uzyskała w 1984 roku. W 1985 roku powołała do życia w sieci polskich galerii Biur Wystaw Artystycznych Galerię Sztuki “U Jaksy” w Miechowie, działającą obecnie jako Biuro Wystaw Artystycznych „U Jaksy”. Od 2000. r. jest kuratorem corocznych Międzynarodowych Plenerów Malarskich „Barwy Małopolski”. Uprawia twórczość w dziedzinie tkaniny unikatowej oraz malarstwa, w technikach; pastel, akryl i olej. Swoje prace prezentowała na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą , m.in. w:
Austrii, Belgii, Finlandii, Kanadzie, Litwie, Niemczech, Słowacji, Stanach Zjednoczonych i Włoszech. Otrzymała: Wyróżnienie w 13 wystawie konkursowej „Przedwiośnie” – BWA Kielce; III nagrodę na Międzynarodowej wystawie konkursowej – „Kowary – 97” – Muzeum w Jeleniej Górze; Wyróżnienie w VI Biennale Miniatury Artystycznej – TORUŃ’ 2005. Odznaczenia: 1970 – Honorowy Obywatel Miasta Fromborka; 1988 – Odznaka Za Zasługi dla Kielecczyzny; 2011 – Srebrny Krzyż Zasługi

Guido Pecci

Guido Pecci urodził się 20 lutego 1975 w Alatri (Fr). Ukończył Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. Jest wykładowcą na Wydziale “Rysunku i Historii Sztuki”. Od 2004 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego “Międzynarodowego Konkursu Sztuki Rytowniczej Carnello cArte ad Arte.”

http://www.artefuoricentro.it/soci-fuoricentro/guido-pecci.html

Simona Di Rita

Simona Di Rita Ukończyła Wydział Dekoracji Akademii Sztuk Pięknych we Frosinone, we Włoszech. Obecnie uczy rysunku i historii sztuki w Instytucie Techniki Kennedy’ego we Frosinone. Jest dekoratorką i projektantką wnętrz. Ponadto pisze oraz ilustruje bajki i teksty teatralne dla dzieci....

Jaroslav Uhel

aroslav Uhel urodził się 18 stycznia 1954 roku w dzielnicy Liptovskiego Mikuláša w Słowacji.
Studiował na Uniwersytecie Macieja Bela w Bańskiej Bystrzycy, gdzie uzyskał tytuł doktora teorii sztuk wizualnych i kształcenia. Studiował również na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w której uzyskał tytuł doktora sztuki. Jest członkiem Słowackiego Związku Artystów Plastyków w Bratysławie. Pracuje jako pedagog na Uniwersytecie Macieja Bela w Bańskiej Bystrzycy. Ponad dwadzieścia lat zajmuje się malarstwem, aparycją grafiki i książek oraz wykonuje ilustracje. Jest autorem ilustracji do książek i czasopism, projektów okładek, katalogów, broszur, twórcą plakatów, kart telefonicznych, rozwiązań ekspozycyjnych i przestrzennych w architekturze. Główną dziedziną jego twórczości jest malarstwo kameralne. W twórczości podejmuje różne tematy, ale przede wszystkim interesują go rozważania religijne. Uczestniczył w ponad dziewięćdziesięciu wystawach zbiorowych i zorganizował ponad trzydzieści wystaw indywidualnych. Jego dzieła znajdują się w zbiorach państwowych i w zbiorach prywatnych, na terenie Słowacji oraz w Anglii, Niemczech, Szwajcarii, Polsce, USA, Rumunii, Bułgarii, Turcji, Rosji i w Grecji. Znajduje czas na działalność publicystyczną, wydaje artykuły poświęcone sztuce plastycznej i teorii sztuki .

Antoni Wróblewski

Antoni Wróblewski urodził się w Chodlu na lubelszczyźnie. Dzieciństwo spędził w Platerowie na podlasiu. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach prof. E. Markowskiego i prof. S. Poznańskiego. Dyplom otrzymał w pracowni grafiki artystycznej prof. H. Chrostowskiej. Od roku 1995 corocznie jest kuratorem Międzynarodowych Plenerów Malarskich „Sztuka bez granic” organizowanych przez Dom Pracy Twórczej „Reymontówka”. Mieszka w Siedlcach. Zajmuje się grafiką, akwarelą i malarstwem strukturalnym. Stara się być jak najbliżej natury. Opracował sobie tylko znaną technikę malowania ziemią, co pozwala mu na traktowanie jej jako farb o bogatej gamie kolorystycznej. Malując ziemią, Wróblewski wkomponowuje w obrazy również mniejsze i większe kamyki, które natura może zamienić w pył, bo gleba powstaje właśnie ze skały macierzystej pod wpływem czynników glebotwórczych. Ziemia, po której stąpamy, którą uprawiamy, by wydała plony potrzebne do utrzymania ciągłości życia, dla Wróblewskiego ma wymiar sakralny – dosłownie i w twórczej interpretacji. Najbardziej wymownym przykładem jest cykl obrazów, który nosi tytuł „Monstrancje polne”. Monstrancja to naczynie liturgiczne służące do umieszczania w nim konsekrowanej Hostii, celem wystawiania jej na ołtarz podczas nabożeństw. W wierze katolickiej konsekrowana Hostia jest uobecnieniem Chrystusa, Boga-człowieka. Monstrancje malowane ziemią, w kontekście religijno-filozoficznym, kojarzą się ze słowami: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz”.

Władysław Szczepański

Władysław Szczepański urodził się we Lwowie w 1951 r. Studia artystyczne ukończył na Wydziale Grafiki w Wyższej Szkole Poligraficznej we Lwowie. Dyplom na tejże uczelni uzyskał w 1977 r. Od 1988 r. mieszka w Kielcach. Obecnie jest profesorem zwyczajnym w Instytucie Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, współpracuje też z Katedrą Architektury i Urbanistyki Politechniki Świętokrzyskiej. Jest członkiem ZPAP i SHS oraz Zasłużonym Działaczem Kultury. Był stypendystą Ministerstwa Kultury, a także Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach. Uprawia twórczość w zakresie rysunku i malarstwa, a także grafiki. Jego prace znajdują się w zbiorach muzeów i galerii w kraju i za granicą. Jest laureatem wielu nagród za twórczość artystyczną.
Swoją twórczość prezentował na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych, m.in. w Stowarzyszeniu Historyków Sztuki, Muzeum Archidiecezji, Muzeum Niepodległości i Muzeum Literatury w Warszawie, Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Narodowym, Muzeum Diecezjalnym i BWA w Kielcach, Muzeum Historii Fotografii, Galerii Autorskiej Bronisław Chromy Art i w Galerii ZPAP Pryzmat w Krakowie, Galerii „U Jaksy” w Miechowie, Muzeum Narodowym Ziemi Przemyskiej, Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu, Muzeum Okręgowym w Sandomierzu, Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem, Muzeum Północno-Mazowieckim w Łomży, Galerii ZPAP w Gdańsku, Galerii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Irena Art Gallery w Kijowie,. Brał udział w wielu wystawach krajowych i międzynarodowych w Polsce, Belgii, Czechach, Macedonii, Niemczech, Rumunii, Słowacji, Szwecji, Ukrainie, Węgrzech i we Włoszech.
Twórczość Władysława Szczepańskiego znalazła uznanie publiczności i spotkała się z przychylnymi opiniami specjalistów i znanych krytyków w Polsce. Recenzowali ją m.in.: Jan J. Aleksiun, Łukasz Heyman, Irena Huml, Magdalena Hniedziewicz, Łukasz Kossowski, Jerzy Madeyski, Ryszard Otręba, Sonia Pietrowskaja, Stanisław Rodziński, Andrzej Trybunalski i Wiesława Wierzchowska.


  • ORGANIZATOR:

  • PATRONAT:

  •  

  • PARTNERZY:

  •